The object of all health education is to change the conduct of individual men, women and children by teaching them to care for their bodies well (Charles H. Mayo, 1865–1939). 

Voor de primaire preventie in de orthopedie is sportonderwijs in de kindertijd en de adolescentie van het grootste belang. Dit kan niet vroeg genoeg beginnen gezien de ontwikkelingsprocessen en de motorische leercapaciteiten op deze leeftijd. De eisen van de sportopleiding moeten te allen tijde overeenkomen met de motorische capaciteiten en interessen van kinderen en jongeren op elke leeftijd.

Van doorslaggevend belang is dat zowel op school als in een vereniging plezier voor iedereen in sport, spel en inspanning op de voorgrond staat. Prestatie is niet altijd het belangrijkste, engagement is minstens zo belangrijk. Dit geldt bij uitstek voor kinderen met zwakkere gewrichtsfuncties. Kinderen die “sport niet leuk” vinden hebben vaak een zwakker skelet en dat vereist van hen een meer dan gemiddelde inzet. Het is aan de sport- en spelleider om hier oog voor te hebben en daar naar te handelen.

Wanneer de eerste klachten aan het bewegingsapparaat optreden, heeft motorische scholing / training prioriteit om deze te verhelpen en verergering of recidieven te voorkomen.

Tegelijkertijd wordt dan ook de ervaring opgedaan, dat professioneel aangeleerde en juist gedoseerde motorische activiteit langdurig pijn vermindert of zelfs helemaal wegneemt en zo weer een toestand van welbevinden kan ontstaan. Alleen door deze ervaringen  kunnen mensen gemotiveerd worden een actieve levensstijl te ontwikkelen.