Motorische training bij rugpijn

Gerandomiseerde gecontroleerde klinische studies van de afgelopen twee à drie decennia naar de effecten van training op de lagerugpijn en functiestoornissen tonen verschillen in benaderingswijze en ook verschil in effectiviteit.

 

Motor control exercise

Klassieke aspecifieke trainingsprogramma’s richten zich voornamelijk op functieherstel van de ventrale en dorsale diepe en oppervlakkige rompspieren. Versterken van deze spieren steunt de wervelkolom, "herstelt beschadigde tussenwervelschijven" en vermindert zo pijn en verbetert de functie van de wervelkolom. Het effect van deze bewegingsprogramma’s op zowel pijn als functiebeperking blijkt zeer gering tot nul te zijn.

movement control exercise 

Andere onderzoekers oriënteren zich meer op de specifiekere delordoserende controle van de  lumbale wervelkolom. Een instabiele wervelkolom ten gevolge van verminderde bewegingscontrole leidt op langere termijn tot rugklachten. 

Hoewel een duidelijke samenhang tussen rugklachten en verminderde gewrichtsfuncties (Hip-Spine- en Shoulder-Spine-Syndroom) door verschillende onderzoekers is aangetoond, ontbreken integrale trainingsprogramma's die rekening houden met de motoriek van gewrichten en met de motoriek van de wervelkolom.

kinesiologische pathologische model

Sahrmann (2017) heeft het principe van movement control exercise uitgewerkt in het kinesiologische pathologische model. Repetitieve afwijkende bewegingen en langdurige verkeerde houdingen leiden tot patho-anatomische veranderingen in het kapsel- en bandapparaat van gewrichten en kunnen zo systematische bewegingsstoornissen veroorzaken. 
"The source of pain is the consequence of impaired motion".

PhysioNovo

PhysioNovo verklaart rugpijn door de motorische invloed van verminderde gewrichtsfuncties op de motoriek van de wervelkolom. Door articulair - neurologische prikkeling, bijvoorbeeld als gevolg van overbelasting, natuurlijke degeneratie of al bestaande structurele articulaire veranderingen wordt de gewrichtsmotoriek geremd. Compensatiemotoriek als gevolg van deze artro-myogene inhibitie leidt tot instabiliteit en foutieve belasting ergens anders, meestal de wervelkolom. 

Verbetering van de armmotoriek komt tot stand door verbetering van de functie van het glenohumerale gewricht door activering of indien nodig door herstel van een evenwicht tussen de delen van de krachtkoppels rondom het schoudergewricht. Hierdoor verbetert ook de motoriek van de thoracale en cervicale wervelkolom. 

Het verbeteren van de functie van het heupgewricht verbetert de motorische functie van het been en daarmee de motoriek van de lumbale wervelkolom. Er zijn ook krachtparen rond het heupgewricht waarvan de functie kan worden verbeterd.

PhysioNovo besteedt veel aandacht aan een goed loop- en renpatroon dat baseert op zijn fysiologische ontwikkeling. Een goede houding van het bekken corrigeert de beenas en verbetert de afwikkeling van voet, knie en heup tijdens rennen en lopen. 

Juist, dus paradoxaal trainen van de buikspieren verbindt de verbeterde arm- en beenmotoriek tot een complexe integrale motoriek.    

 

Esthetiek van juiste motoriek

Niet alleen de fysische bouw van de wervelkolom, maar veeleer zijn bewuste actieve houding en juiste beweging bepalen de uiterlijke verschijning van de mens. Hoe onesthetisch een zwakke houding kan zijn, zo mooi kan een gecorrigeerde houding zijn, ook bij een “slechte” bouw van de wervelkolom of overgewicht. Integratie van een goede houding in beweging leidt tot esthetische alledaagse motoriek. 

„Het menselijk lichaam: zeldzaam en mooi. Er bestaat geen "normaal" (Hagen 2013) 

Hoe beelden boekdelen spreken...